Opowieść o Audhunie z zachodnich fiordów

Historia o Auðunie znakomicie odzwierciedla mentalność ludzi Północy wkrótce po przyjęciu chrześcijaństwa. Mimo że opowiada o wydarzeniach, które dzięki historycznym postaciom królów możemy umiejscowić w połowie XI wieku, spisana została co najmniej 100 lat później, kiedy Kościół w Skandynawii miał już ugruntowaną pozycję. Widać tu wyraźne wpływy etyki chrześcijańskiej, połączone z etosem dumnego i wolnego mieszkańca Islandii.

Islandczycy zawsze bardzo wysoko cenili sobie wolność i to, że nie byli poddanymi żadnego króla. Był to dumny naród, niechętnie odnoszący się do prób mieszania się obcych władz, czy to królów, czy Kościoła, do ich spraw. Honor i ród dla Islandczyka były wartościami dla których warto walczyć i ginąć. Wśród cech, jakimi autor obdarzył swojego bohatera, wciąż najważniejszy jest honor i duma, lecz gwałtowność przodków powoli jest wypierana przez chrześcijańskie miłosierdzie i troskę o zbawienie duszy. Charakterystyczny zdrowy rozsądek i świadomość własnej wartości nie pozwalają bohaterowi zboczyć z raz obranej ścieżki...

Komentarze klientów: